اختصاصی/ همراه با پیشکسوتان ورزش مسجدسلیمان (۷)
گفتگو با جواد صالحیوند شهنی پیشکسوت ورزش مسجدسلیمان

گفتگو با جواد صالحیوند شهنی پیشکسوت ورزش مسجدسلیمان

رویش زاگرس: احترام به پیشکسوت در ورزش پهلوانی و قهرمانی یکی از سنت های خوب ایرانیان بوده که متاسفانه امروز با جابجایی تعصب و پول در سطح اول ورزش حرفه ای، به فراموشی سپرده شده است. متاسفانه گویا پیشکسوتان زمانی برای ما مهم می شوند که خدای نکرده بیمار شده و روی تخت بیمارستان بستری می شوند. اگر چه در بیشتر مواقع از بعضی ها حتی وقتی روی تخت بیمارستان هستند نیز خبری نمی گیریم و تنها پس از مرگ شان به یک جمله “روحش شاد و یادش گرامی” بسنده می کنیم…

پایگاه خبری رویش زاگرس مدتی ست به صورت هفتگی گفتگو با پیشکسوتان ورزش مسجدسلیمان را در رشته های مختلف آغاز کرده است که در این راه قهرمان و رکوردار ارزنده کشورمان حسین عالی محمدی به عنوان همکار ما زحمت تهیه این گفتگوها را بر عهده خواهد داشت. عالی محمدی در قسمت هفتم این سلسله گفتگوها به سراغ جواد صالحیوند شهنی پیشکسوت ورزش مسجدسلیمان رفته است که می خوانید:

لطفا خودتان را معرفی نمایید.

جواد صالحیوند شهنی متولد ۹ خرداد ۱۳۲۴ مسجدسلیمان ( محله نفتون.) بزرگ شده پشت برج، بازنشسته شرکت نفت در حال حاضر ساکن اهواز هستم.

چگونه و از چه سالی وارد فعالیت های ورزشی شدید و مشوق شما چه کسانی بودند؟

از سال۱۳۴۰ فوتبال را به صورت رسمی از دبیرستان سبز آباد  زیر نظر آقای افلاکی دبیر ورزش دبیرستان که خود از بازیکنان خوب شاهین و منتخب مسجدسلیمان بود شروع کردم و در هم آن سال به تیم جوانان به مربی گیری جوان ارزشمند و تحصیل کرده در رشته ورزش آقای ناظم زاده رفتم و قهرمان جوانان مسجدسلیمان شدیم. در این تیم بازیکنان جوان و جویای نامی مانند هوشنگ فدایی، شاهین پور، واروژ وارطانیان، هنریک سرکیسیان حضور داشتند و در پایان همان سال به عضویت تیم تاج مسجدسلیمان در آمدم و در زمان عضویت در تاج در کنار بازیکنان بزرگی از جمله زنده یاد مصطفی خراجی، زنده یاد مراد محمد زاده، جمعه سلیمانی، هرمز پور حسن، محمود سروندیان، عبده زیلایی، محمد لرستانی، برادران بوستانی، جمالی، موسی ململی، جمشید شیخ ابولی پور،احمد امین، غلام شهنی منصور. و… به  فوتبال باشگاهی ادامه دادم. در دیماه ۴۳ به خدمت سربازی اعزام شدم. و در تیم نیروی هوایی پایگاه دزفول زیر نظر سروان حسنی بازیکن سابق منتخب ارتش های ایران بازی کردم. بعد از پایان خدمت سربازی در بهمن ۱۳۴۵ مجددا به تاج مسجدسلیمان برگشتم و زیر نظر استاد بزرگ زنده یاد ایرج طهماسب زاده تا انتهای نیمه اول سال پنجاه در اختیار تیم تاج بودم متاسفانه در همین تاریخ از ناحیه لگن دچار آسیب دیدگی شدم و در ۲۶ سالگی برای همیشه در اوج آمادگی و عللاقمندی از فوتبال به عنوان بازیکن خداحافظی کردم ولی همچنان عشق به این ورزش زیبا و جامعه پسند در وجودم ماندگار بود.و همچنان اخبار فوتبال را به جد پیگیری می کردم .در سال ۶۷ توسط زنده یاد استاد ایرج طهماسب زاده به سرپرستی تیم استقلال اهواز که بعد از ۲۵ سال غیبت از میادین ورزشی به همت  دوستان به دسته یک اهواز آمده بود دعوت و شروع بکار کردم. خوشبختانه به کمک دوستان علاقمند به این باشگاه مردمی توانستیم تیم خوب و منسجمی بسازیم و بعد از قهرمانی در استان قدم به میدان قهرمانی کشور بگذاریم. شایان ذکر است  از بازیکنان بزرگ مسجدسلیمانی مانند زنده یاد شاهپور منصوری، اسفندیار موسوی، فرهاد اقبالی، داریوش یزدی، حشمت شیخ رباط و هوشنَگ مرادی بهره برده تا بتوانیم تیمی قوی تری آماده و روانه ی مسابقات کنیم. در این سال‌ها با مربیان بزرگی چون استاد و مدرس فوتبال حسن سالمی، محمد ذلفی، رضا پرگر،زنده یاد اسفندیار دوستانی، زنده یاد غلامحسین مظلومی، زنده یاد منصور پورحیدری، رضا پرگر، میرسالاری،سرهنگ بهرمند، پرویز مظلومی، فیروز کریمی، حسن علی پور و سیاوش بختیاری زاده در استقلال اهواز همکاری داشتم. در سال ۸۲ به دلایلی از استقلال اهواز جدا و به دیهیم اهواز،پیوستم سپس در فصل۸۶-۸۵ به عنوان مدیر تیم به همراه کریم بوستانی سرمربی و داریوش یزدی مربی به تیم تازه تاسیس استقلال دزفول رفته در این تیم بازیکنانی مثل نیما نکیسا و کاظم محمودی بازی می‌کردند و اکنون در سن ۷۷ سالگی در کنار پیشکسوتان و زحمتکشان این ورزش زیبای قرن نظاره گر کم بودها و بده بستان های غیر ورزشی ها و دلالان لاتاری باز هستیم.

در چه تیمی بازی کردید و چه افتخاراتی کسب نمودید؟

با تیم جوانان قهرمان جوانان مسجدسلیمان، با تاج مسجدسلیمان قهرمان مسجدسلیمان که این قهرمانی باعث ورود تاج مسجدسلیمان به منطقه چهار قهرمانی کشور در شهر کرمانشاه شد.

بهترین و بدترین خاطره ورزشی خود را بیان نمایید؟

بهترین خاطره م زمانی بود که به تاج مسجدسلیمان پیوستم و بدترین آن زمانی بود که به شدت از ناحیه لگن مصدوم شدم و برای همیشه از فوتبال کردن محروم شدم.

تفاوت های دیروز و امروز ورزش را در چه می دانید؟

امروز فوتبال در اختیار کسانی است که با زد و بند بدنبال منافع خود شان هستند و اما دیروز فوتبال در اختیار کسانی دیگری بود که فقط به پیشرفت آن فکر می کردند نه به منافع شخصی خود و دوستان شان.

الگوی ورزشی شما کیست؟

از نظر فوتبالی زنده یاد مصطفی خراجی و از نظر مدیریت در باشگاه داری زنده یاد ایرج طهماسب زاده.

بهترین فوتبالیست های زمان شما چه کسانی بودند؟

زنده یاد مصطفی خراجی، محمد لرستانی، زنده یاد هوشنگ ممبینی، زنده یاد مراد محمد زاده، استاد جمشید نصیر عباس، زنده یاد صفدر گلگیری، فرهاد لاله زار، جمشید شیخ ابولی پور، احمد امین، علی اصغر جمالی

مهمترین مشکلات حال حاضر ورزش مسجدسلیمان چیست؟

عدم سرمایه گذاری در تاسیسات زیر بنایی، کم بود امکانات، برای پرورش استعدادهای نوجوان شهر، نادیده گرفتن مربیان سازنده

چه پیشنهادی برای رشد و شکوفایی ورزش و پرورش استعدادهای دیارمان دارید؟

کمک به مربیان سازنده و تقویت آن ها با در اختیار گذاشتن امکانات ورزشی شهر که خوشبختانه در شهر مسجدسلیمان هم مربیان سازنده حضور دارند و هم استعدادهای نوجوان و جوان آینده دار.

بهترین گلی که در دوران بازیگری به ثمر رسانده اید به خاطر دارید چگونه و با چه تیمی بود؟

بهترین گل در تبریز به تاج تبریز و بهترین مسابقه در مسجدسلیمان باتیم خوب گارگر آبادان.

چه توصیه ای به بازیکنان جوان امروزی دارید؟

داشتن اخلاق ومنش پهلوانی بهترین توصیه به ورزشکاران جوان امروزی است ضمن این که احترام به بیشکسوتان را باید مد نظر داشته باشند.

مهمترین مشکل تیم نفت مسجدسلیمان چیست؟

ورود غیر ورزشی ها و سیاسیون به فوتبال شهر

داشتن مدیران پروازی و کار نابلد

فرصت ندادن به مربیان بومی

نداشتن تیم های پایه

کم بود تاسیسات ورزش حرفه ای

از مسئولان چه انتظاری دارید؟

این شعار سال هاست که در مسجدسلیمان شنیده می شود و هیچ حرکت عملی برای بهبود ورزش شهر از جانب مدیران و مسئولین شهر دیده نشده و در آینده هم به آن ها امیدی نیست.

درباره نویسنده

9735مطلب نوشته است .

نوشتن دیدگاه

شما میتوانید از تصاویر مخصوص خود در قسمت نظرات استفاده نمایید برای اینکار از وب سایت آواتارکمک بگیرید .

تمام حقوق این سایت برای © 2021 رویش زاگرس. محفوظ است.
ویرایش شده توسط سعید مرادی