اختصاصی/ همراه با پیشکسوتان ورزش مسجدسلیمان (۶)
گفتگو با علی داد حسینی منجزی پیشکسوت ورزش مسجدسلیمان

گفتگو با علی داد حسینی منجزی پیشکسوت ورزش مسجدسلیمان

 

رویش زاگرس: احترام به پیشکسوت در ورزش پهلوانی و قهرمانی یکی از سنت های خوب ایرانیان بوده که متاسفانه امروز با جابجایی تعصب و پول در سطح اول ورزش حرفه ای، به فراموشی سپرده شده است. متاسفانه گویا پیشکسوتان زمانی برای ما مهم می شوند که خدای نکرده بیمار شده و روی تخت بیمارستان بستری می شوند. اگر چه در بیشتر مواقع از بعضی ها حتی وقتی روی تخت بیمارستان هستند نیز خبری نمی گیریم و تنها پس از مرگ شان به یک جمله “روحش شاد و یادش گرامی” بسنده می کنیم…

پایگاه خبری رویش زاگرس مدتی ست به صورت هفتگی گفتگو با پیشکسوتان ورزش مسجدسلیمان را در رشته های مختلف آغاز کرده است که در این راه قهرمان و رکوردار ارزنده کشورمان حسین عالی محمدی به عنوان همکار ما زحمت تهیه این گفتگوها را بر عهده خواهد داشت. عالی محمدی در قسمت ششم این سلسله گفتگوها به سراغ علی داد حسینی منجزی پیشکسوت ورزش مسجدسلیمان رفته است که می خوانید:

لطفا خودتان را معرفی نمایید.

بنام یزدان پاک. علی داد حسینی منجزی متولد ۱۳۳۵ بخش عنبر شهرستان مسجدسلیمان موسس باشگاه ورزشی پرسپولیس شهرستان مسجدسلیمان، دارای مدرک مربیگری درجه دو فدراسیون فوتبال و دبیر ورزش باز نشسته آموزش و پرورش.

چگونه و از چه سالی وارد فعالیت های ورزشی شدید و مشوق شما چه کسانی بودند؟

الفبای فوتبال را از زمین خاکی محله حسین قصاب از سال ۱۳۴۷ با سرپرستی شادروان صفدر پروین و با نام تیم فوتبال کورش کبیر شروع کردم آن زمان تنها سرگرمی جوانان عشق به فوتبال بود و محل پرورش بزرگانی چون استاد صیدال سرقلی، محمدعلی امیری، بهرام گلفر و….بود. عشق به توپ گرد آن هم توپ فوتبالی که (توپ فوتبال ممه ای) که به خاطر سنگینی بیش از حد آن می ترسیدیم هد (زدن توپ با سر) بزنیم. در سال ۱۳۴۹به عضویت باشگاه ورزشی پاس مسجدسلیمان به مدت پنج سال زیر نظر آقای قربانی و خسرو کریم مالک با سرپرستی شادروان قویدل به فوتبال ادامه دادم. مشوق بنده برادرانم خصوصا مرحوم پدرم که در تمامی بازی های دوستانه و رسمی به عنوان تماشاگر در بین هواداران حضور داشت.

و اما در سال ۱۳۵۸ با همت دوستان آقایان شادروان صفدر پروین شادروان علی دشتگلی ، فرج اله رضایی ، شادروان علی اکبر اردیان، بیژن لرستانی ، علی شیر منجزی، و حمید مرادی دسته ورزشی مشعل را تاسیس و بعنوان موسس باشگاه فعالیت دررشته های  فوتبال ، والیبال، بسکتبال، دوصحرانوردی، وتنیس روی میز را شروع ودر سال اول دررشته فوتبال اولین  قهرمانی رادرجام شهید بیر گانی در مسابقات محلات بدست آورده و در سال ۱۳۶۰در مسابقات قهرمانی جوانان  شهرستان بین ۲۷ تیم جوانان اولین جام قهرمانی را تصاحب نمودیم ودر سال ۱۳۶۳با تغییر نام دسته ورزشی مشعل بنام مقدس پرسپولیس تغییر وبا جدیت بیشتربه فعالیت ورزشی خصوصافوتبال به جداگانه داده ودراولین سال تاسیس با قهرمانی در جام شهید سهرابی ودر سال دوم قهرمانی در مسابقات هفته جنگ اولین قهرمانی رسمی بین پرسپولیس ونفتون را بدست آوردیم  وازانزمان ببعدحداقل بالاتر بیست مقام  قهرمانی در رده های نوجوانان و جوانان  و امیدها و بزرگسالان و پیشکسوتان توانستیم بنام باشگاه به ثبت برسانیم.

در چه تیمی بازی کردید و چه افتخاراتی کسب نمودید؟

فوتبالم را به صورت رسمی از باشگاه ‌ورزشی پاس مسجدسلیمان شروع و در سال دوم در مسابقات جوانان شهرستان در نیمه نهایی با تیم جوانان هخامنش در ضربات پنالتی با زدن پنالتی پنجم موفق به رسیدن فینال با تیم جوانان ملوان شده و کسب نایب قهرمانی را به دست آوردیم.

از مدیران و مسئولان شهرمان چه انتظاری دارید؟

ترغیب کردن به ورزش و گام برداشتن در راه ورزش یعنی پویایی یک نسل با نشاط جهت برداشتن گام هایی مثبت برای جامعه و نسل بعد از خود. از مدیران و شهرمان خواستار همیاری در امر خطیر ورزش و ورزشکاران جهت سر بلندی نام شهرمان هستم.

دیگر اقدامات ورزشی خود را بیان نمایید؟

من هم زمان که باشگاه ورزشی پرسپولیس را اداره می کردم حدودا سه سال ریاست هندبال شهرستان را عهده دار بودم به مدت ده سال باشگاه بدنسازی پیروزی را با کسب عناوین متعدد قهرمانی مربی تیم دو صحرانوردی در سال ۱۳۸۴_۱۳۸۵ و کسب مقام اول استان خوزستان بعد از سی سال و به عنوان مربی دو صحرانوردی در مسابقات کشوری سال۱۳۸۵ با عنوان نفر دوم تیمی در مسابقات کشوری در بوشهر و همچنین نفر اول دو صحرانوردی شهرستان در سالهای ۱۳۵۹تا۱۳۶۴ را در کارنامه خود دارم.

سخت ترین رقیبان شما در زمین ورزش چه کسانی بودند؟

همیشه جدال دوتیم پرسپولیس و نفتون برای تماشاگران شهرمان دیدنی و جذاب بود و بیشترین تماشاچی را به استادیوم ورزشی شهر می کشاند از این لحاظ نفتون را رقیب دیرینه فوتبال پرسپولیس قلمداد می کنم .

بهترین گلی که در دوران بازیگری به ثمر رسانده اید به خاطر دارید چگونه و با چه تیمی بود؟

 سال ۱۳۶۴در مسابقات قهرمانی باشگاههای مسجدسلیمان بین دو تیم پرسپولیس و قدس از فاصله  ۵۰  متری  پشت خط نیمه زمانی که بهزاد غلامپور دروازه بان تیم قدس با پرتاب دست توپ را به نیمه زمین پرسپولیس پرتاب نمود همان توپ را استپ کردم و با شوتی از راه دور گلی دیدنی را به ثمر رساندم که در اذهان دوستان به یادگار مانده خوشبختانه عکاسی خوش ذوق این گل دیدنی را شکار کرد.

چه توصیه ای به بازیکنان جوان امروزی دارید؟

ورزش حتی اگر برای قهرمانی نباشد ولی مستمر باشد بزرگ ترین ضامن سلامتی هم از لحاظ جسمی و هم روحی در تمامی دوران عمرتان می باشد.

مهمترین مشکل تیم نفت مسجدسلیمان چیست؟

از نماینده محترم شهر و مدیریت منطقه شرکت نفت و مسئولین رده بالای شهر تقاضامندم نسبت به تخصیص بودجه سالانه در خور یک تیم لیگ برتر که در شان شهری که نام اولین چاه نفت در خاورمیانه را یدک می کشد اقدام کنند. در غیر این صورت انحلال آن بهتر است تا عاشقان به فوتبال شهر از هفته اول لیگ تا آخرین هفته لیگ عذاب روحی تحمل کنند که تیم به رده پایین تر سقوط نکند. برای عاشقان به فوتبال خصوصا پیشکسوتان زجر آور است مربی تیم عنوان نماید که دو بازی هفته اول و دوم برای ما در حکم بازی تدارکاتی بوده زهی تاسف سوال اینجاست تیم لیگ برتری چه زمانی بدنسازی را شروع کرده چه زمانی بازیکنان جدید گرفته چه زمانی سرمربی به تیم ملحق شده و چه زمانی اسکلت بندی تیم شکل گرفته همه اینها سوالاتیست که عنوان کردنشان هم فشار روحی به دنبال دارد از مدیران نفت عاجزانه تقاضا می نمایم رحمی به حال هواداران تیم داشته واز این بلاتکلیفی نجات دهند.

الگوی ورزشی شما کیست؟

الگوی ورزشی من بزرگان ورزش شهرم بودند که از هر یک درسی آموختم اگر حمل بر خودستایی نباشد از استاد صیدال سرقلی آموختم تلاش برای برد تا آخرین نفس از شادروان ایرج سلیمانی آموختم در کنار ورزش انسانیت بالاتر از قهرمانی با هر ترفند است از استاد فرهاد لاله زار اموختم رمز موفقیت پیوند و رفاقت در ورزشکاران و از استاد گران قدر منوچهر کبیریان اموختم آشنایی با علم روز فوتبال جهت نیل به اهداف بزرگ تر باید سر لوحه کار قرارگیردتاموفقیت بدست اید.

تفاوت های دیروز و امروز ورزش را در چه می دانید؟

هدف من از ورزش عشق و علاقه برای رسیدن به الگوهای هایی چون اسطوره شادروان بهمن مطلق انسانی با تمام خصایص انسانی و شادروان ایرج سلیمانی و دوست گرانقدرم علی اصغر جمالی و عزیزانی که خالصانه به جوانان شهر خدمت نمودند و هنوز هم تا امروز خود را شاگرد آن ها می دانم.و در زمان ما بدون هیچ چشم داشت مالی و فقط عشق و علاقه تمامی وقت خود را برای نیل به اهدافی بالاتر از قهرمانی و بردن جام بود و آن هم دمیدن روح جوانمردی پهلوانی که خدایا شکر توانستم چه زمینه باشگاه داری و چه در زمینه مربیگری دینم را به ورزشکاران تا سرحد توانم ادا نمایم. و اما ورزش امروز چه برای باشگاه دار و چه برای ورزشکار تا توان مالی نباشد هیچ راه پیشرفتی نیست و همین مسئله باعث می شود استعداد های زیادی از بین به رود.

بهترین فوتبالیست های زمان شما چه کسانی بودند؟

زمانی که پا به عرصه فوتبال گذاشتم نام پر اوازه شادروان مصطفی خراجی، دکتر زرین نام، نصیرعباس و احمد امین که آرزوی دیدن شان هم از نزدیک برایم مسرت بخش بود. ولی در زمان بازیگری خودم بازیکنانی همچون شادروان محمدمراد بربره ، حسن سلیمان زاد، کورش لرستانی، شادروان محمد سلطانی، شادروان شاپور منصوری، بهرام کردستانی، محمد خلفیان، مسلم سلیمانی، بهروز مکوندی، سعید فتاح پور، و بهمن اسدی و دیگر عزیزانی که حضور ذهن ندارم می توان نام برد.

مهمترین مشکلات حال حاضر ورزش مسجدسلیمان چیست؟

تخصیص بودجه ورزشی از طرف دولت برای باشگاههای فعال جهت رفع نیاز باشگاه دار و ورزشکاران و برگزاری کلاس های توجیهی جهت ارتقا  سطح کیفی ورزشکاران

چه پیشنهادی برای رشد و شکوفایی ورزش و پرورش استعدادهای دیارمان دارید؟

به نظر من بالاترین مرحله رشد در ورزش شهرم گزینش ورزشکاران علاقمند و دلسوز ورزش و دارای مدرک کارشناسی ورزش و جذب آن ها در اداره آموزش و پرورش شهر همان گونه که به قول دوستان ورزشی دهه شصت اوج فوتبال مسجد سلیمان بود و اکثریت باشگاهها دستجات ورزشی را معلمین ورزش مربیگری می کردند همانند استاد سرقلی، استاد علی اصغر جمالی، استاد ایرج کبیریان، شادروان محمدرضا اذر، شادروان البرز اله مرادی، شادروان ایرج سلیمانی، شادروان ایرج مکری، محمدرضا شیخ رباط، نعمت اله شیخ رباط، منصور بهداروند، استاد سلحشور ، احمد فارسونی همگی در کسوت مربیگری بزرگ ترین خدمت را جهت شکوفایی ورزش خصوصا فوتبال دینشان را ادا نمودند و ثمره آن شرکت در لیگ استان و لیگ کشور و مقام اول قهرمانی کشور در جام فلق که نتیجه زحمات این عزیزان و دیگر عزیزانی همانند آقایان قلی پور، دیدار شهنی، باورساد و بارانی گرچه دبیر ورزش نبودند اما انها هم سهم بسزایی در رشد و شکوفایی فوتبال شهرمان ازخود ایفا نمودند.

بهترین و بدترین خاطره ورزشی خود را بیان نمایید؟

بهترین خاطره ورزشی اولین قهرمانی پرسپولیس در مسابقات باشگاههای مسجدسلیمان به مناسبت هفته جنگب بین پرسپولیس و تیم قدرتمند نفتون در سال۱۳۶۴ می باشد و بدترین خاطره ورزشی زمانی بود که مسئولین شهرمان زمین خاکی فوتبال محله حسین قصاب را در سال ۱۳۶۸شخم زده و بعد از مدتی به پارک جنگلی تبدیل نمودند. زمینی که حداقل پنجاه بازیکن باشگاهی را به فوتبال شهر معرفی نمود و بعد از آن تا به امروز سال ۱۴۰۰ حتی یک بازیکن از این محله نتوانسته خود را در حد یک تیم باشگاهی معرفی نماید.

حرف آخر: مدتی ست می بینم در پایگاه خبری رویش زاگرس مصاحبه هایی از پیشکسوتان بصورت مدون و هفتگی منتشر می شود. جا دارد از شما آقای عالی محمدی و آقای مرادی مدیر محترم پایگاه خبری رویش زاگرس برای انجام این مهم و توجه به پیشکسوتان تشکر و قدردانی نمایم.

درباره نویسنده

9855مطلب نوشته است .

One Comment on “اختصاصی/ همراه با پیشکسوتان ورزش مسجدسلیمان (۶)
گفتگو با علی داد حسینی منجزی پیشکسوت ورزش مسجدسلیمان

  • محمد ناصری wrote on ۲۲ آبان, ۱۴۰۰, ۱۷:۱۴

    درود خداوند بر استاد منجزی که همیشه متانت و بزرگ منشی ایشان قلب بنده رو روشن نگه می‌داشت، بنده شاگرد ایشان بودم و افتخار میکنم از مدرسه راهنمایی امام خمینی فوتبال را زیر نظر چنین مرد بزرگی آغاز و به نوجوانان و جوانان پرسپولیس مسجدسلیمان ادامه دادم، امیدوارم همیشه سربلند، سلامت و پیروز باشید استاد عزیزم جناب منجزی… دوست دار شما محمد ناصری )اورک(

نوشتن دیدگاه

شما میتوانید از تصاویر مخصوص خود در قسمت نظرات استفاده نمایید برای اینکار از وب سایت آواتارکمک بگیرید .

تمام حقوق این سایت برای © 2022 رویش زاگرس. محفوظ است.
ویرایش شده توسط سعید مرادی